ZWARE AANRADERS WEEK 33

15-08-2007 @ 11:02

door Sicco Roukema

Korn "Korn"
(Virgin / EMI music)
 Simpelweg Korn heet dit nieuwe album. Dat duidt meestal op een drastische muzikale koerswijziging. Is dat bij Korn ook het geval? Nee, Korn, gereduceerd tot drie leden (Brian “Head” is into de Heer en heeft daar ook een boek over geschreven en drummer David Siviria is ook ineens weg). Korn is dus gewond en zo klinken ze ook. Wat ik op tv zag van PinkPop was al niet al te best, deze nieuwe ontbeert ook inventiviteit. Starting Over trapt het af en dat hadden ze inderdaad over mogen doen. Bitch We Got A Problem is een stuk beter. Dit is een vanouds klinkende Korn. Killing is eveneens uiterst sterk en ook de eerste single Evolution is Typisch Korn (met meezing refrein). Kiss is zeer mager, Do What Thy Say ook. Afsluiter I Will Protect You is echter weer eens een echt geïnspireerde Korn. Half, half dus deze nieuwe plaat. Een aantal goeie tracks (maar niets vernieuwends) en een aantal slappe songs, waar het de band ontbreekt aan stootkracht. Geen koerswijziging dus, maar ook geen echt goeie plaat

Beowülf "Westminster & 5th'
(I Scream Records / CNR entertainment)
 De fans hebben er lang op moeten wachten en van de originele line-up is louter zanger Dale Henderson over, maar Westminster & 5th is zondermeer een muzikaal hoogtepunt in de brei aan cd’s die ik de afgelopen weken heb mogen ontvangen. Kortom een aangename comeback van deze band uit Venice die vooral medio en eind jaren '80 furore maakte. Nog steeds kunnen we de unieke stijl omschrijven als een mix tussen rock ’n roll, street punk, hardcore en trash. De productie is ditmaal uitmuntend. Het luistert beter weg dan ooit. Zonder de hardcore roots uit het gehoor te verliezen, klinkt het album toegankelijker. De koortjes zijn ijzersterk en de band is op haar best in de snelle songs. Als het tempo naar beneden gaat, worden de composities iets saaier. Maar dat is het enige wat ik op deze plaat aan kan merken. De rest is geweldig. Wederom is deze band een verademing door haar originele benadering van de genres. Blij dat Dale weer terug is.

Emanuel "Black Earth Tiger"
(Vagrant / Pias)
 Deze band laat twee grote invloeden duidelijk naar voren komen. The Smashing Pumpkins en Deftones. Maar schrijf ze alsjeblieft niet af als een kopie. Daar is deze plaat veel te goed voor en hebben deze gasten toch ook een te grote dosis eigen geluid geïnjecteerd. Zondermeer is dit één van de beste screamo platen (als we het toch in een hokje moeten stoppen) van de afgelopen tijd. De uithalen van zanger Matt Breen hebben natuurlijk iets weg van Chino, maar zijn zangeluid helemaal niet. De grooves zitten dicht tegen de Deftones aan en de soms gruizige metalriffs tegen de Pumpkins, maar de pophooks in de zanglijnen zijn echt van Emanuel. Deze plaat zit barstensvol emotie op de goede manier. 11 uitstekende songs staan erop deze prachtplaat.



Deathkiller "New England Is Sinking"
(I Scream Records / CNR entertainment)
 Om met de McDonalds reclame te spreken....hier kan ik wel wat mee. Mijn God, wat dit trio doet laat mijn oren klapperen. Links politieke teksten (wat dat aangaat is de McDonalds link ietwat ongelukkig gekozen, maar what the hell) worden afgevuurd in niets ontziende hardcore tracks. Een ware overkill aan venijnige riffs, opgefokte vocalen en songs die lopen als een sneltrein. Volledig compromisloos, maar o-zo-goed. Ondanks het geschreeuw is er nagedacht over de zanglijnen en zijn ze nog pakkend ook. Zanger / gitarist Matt heeft nog een goeie zangstem ook (die hij maar mijn mening meer had mogen gebruiken). De overgangen zitten zeer goed in elkaar zodat deze band, in tegenstelling tot hun seek & destroy benadering, best subtiel kan zijn. Beestachtig vette cd.

Torche "Torche"
(Rock Action / Pias)
 Teeeeeeering…..wat een geluidsmuur trekt dit gezelschap op. Zelf zeggen ze de link te leggen tussen de Melvins en de Beach Boys. De Beach Boys hoor ik er niet in terug, alhoewel de zanglijnen wel mooi zijn. De Melvins wel, evenals (hoe vreemd dat misschien in de stoner scene mag klinken, aan Dinosaur Jr.). De band laat een landschap aan gitaarmuren horen, ingeblikt in zware logge ritmes en verassende melodielijnen. Denk bijvoorbeeld aan hoe Mogwai haar muziek aanpakt. Maar ook ware heavy metal komt terug middels een gitaarduel in Vampyro en in de superheavy drumpartij in Safe. De nieuwe band van zanger / gitarist Steve Brooks (zijn vorige was Floor) is een behoorlijke openbaring. Zorgvuldige opbouw, sonische geluidsmuren en subtiele wendingen. Naar mijn mening een verademing.

Manowar "Gods Of War – Live"
(Magic Circle / SPV / CNR)
 Manowar laat er de laatste tijd geen gras over groeien en echte fans zullen diep in de buidel moeten tasten. Dvd’s, nieuw album en nu weer deze live plaat van hun 2007 !! tour Demons, Dragons and Warriors. Prachtige dubbel digipack, zeer mooi uitgevoerd en ook de geluidskwaliteit is absoluut super. De eerste cd start met een serie klassiekers (Manowar, Call To The Arms, Each Dawn I Die, etc)…nieuwer werk is te vinden in de vorm van The Gods Made Heavy Metal, Die For Metal, Warriors Of The World United en Black Wind, Fire And Steel. Niet misselijk allemaal dus. De tweede CD is helemaal gewijd aan hun laatste album, Gods Of War. Al met al een zeer goede live CD die wel wat klassiekers mist, maar ach… Manowar heeft zo’n enorm arsenaal aan songs dat het onmogelijk is ze er allemaal op te zetten.

Fabulous Disaster "Love At First Fight"
(I Scream Records / CNR entertainment)
 Het is 3 jaar stil geweest rond deze chica’s maar Love At First Fight mag er zijn. Such A Stupid Girl opent lekker, maar Final Stab is waanzinnig! Dit viertal uit San Fransisco biedt natuurlijk geen verrassing muzikaal gezien. Bubble-gum punk in pure Californië stijl. Denk gewoon aan The Donnas. NoFX’s Fat Mike heeft ze nog ontdekt. Audio Plot had ook zo van The Ramones kunnen zijn. Lijkt me duidelijk. Geen woorden aan vuil maken verder. Liefhebbers weten genoeg. Wie van eerder genoemde bands houdt kan deze blind aanschaffen want het klinkt allemaal erg lekker.