ZWARE AANRADERS WEEK 26

25-06-2007 @ 22:55

door Sicco Roukema

7559' class='textlink'>Marylin Manson "Eat Me , Drink Me"
(Universal Music)
 Ik had niet meer verwacht dat 7559' class='textlink'>Marylin Manson nog voor een shock zou gaan zorgen. Maar hij doet het en het is heel subtiel. Zijn 6e album is een pracht geworden en wie had dat gedacht. Vergeet de keiharde, kille electro metal. Marylin doet wat zijn leermeester 7561' class='textlink'>Trent Reznor met zijn laatste vergat. Nieuwe wegen inslaan en knappe songs schrijven. Zie hier de persoonlijke kant van Manson die met het donkere 7562' class='textlink'>If I was Your Vampire het album schitterend opent. Ander hoogtepunt? 7563' class='textlink'>Heart Shaped Glasses wat verrassend poppy uit de hoek komt. 7564' class='textlink'>Are You The Rabbit klinkt bijna als garagerock. Het is verhelderend om een Manson plaat zonder alle bombast te horen, alhoewel hij af en toe nog wel laat horen uit welke hoek hij komt. Natuurlijk, en dat levert cineastische rock op in de vorm van 7565' class='textlink'>The Red Carpet Grave. Manson is altijd goed, maar het is lang geleden dat hij verrassend is geweest

7566' class='textlink'>Turbonegro 7' class='textlink'>"7569' class='textlink'>Retox"
(Edel Records / V2)
 7568' class='textlink'>Party Animals, het laatste album van het Scandinavische “gay” matrozen collectief 7566' class='textlink'>Turbonegro was volkomen over-the-top en zo pompeus als het maar kon, maar onweerstaanbaar. Met 7569' class='textlink'>Retox gooit de band het weer over een andere boeg en worden invloeden uit hardrock en jaren 80 heavy metal met de aloude 7566' class='textlink'>TurboNegro sound gemixt. Op papier een ideale combi, op cd overtreft het zelfs mijn stoutste dromen. “7570' class='textlink'>What Is Rock?” vragen ze zich af in het laatste nummer. Is het “Choking on your own vomit in the back of a rapist’s van.” Of “Backwards messages to boys and girls to bring machine guns to school” ? Voor mij is het antwoord duidelijk: 7566' class='textlink'>Turbonegro. Dit is balls to the wall heavy rock zonder compromissen. “7571' class='textlink'>We’re Gonna Drop The Atom Bomb” zet de toon voor 11 geweldige rock anthems. “7572' class='textlink'>I Wanna Come To The Party In Your House” zingen ze. Mijn deur staat open!

7573' class='textlink'>The White Stripes "7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>Icky Thump"
(V2)
 Het zesde album van 7575' class='textlink'>Jack en 7576' class='textlink'>Meg White is zeker geen herhalingsoefening van hun voorgaande werk. Het is eigenlijk zo knap wat het voormaling stel (?) hier laat horen. Met de beperkte opstelling van drum en gitaar leveren ze een bomvol geluid af en slaan ze nieuwe wegen in, zonder de garagerock vaarwel te zeggen. Sterker nog, 7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>Icky Thump is meer garage, meer hysterisch en harder dan hun vorige platen. Opvallendste track is de volkomen over the top versie van de Mexicaanse rocker “7578' class='textlink'>Conquest”. Maar ook “7579' class='textlink'>St Andrew (This Battle Is In The Air)” met de opgefokte doedelzak en de versnelde opnamen van een pratende Meg gaat muzikaal ver. Bikkelruige blues garage stampers staan er op in de vorm van o.a. “Bone Broke”, “Catch Hell Blues” en de titeltrack “7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>Icky Thump”. De blues is bikkelruig en met veel noise opgesmukt. 7575' class='textlink'>Jacks gitaarwerk is weergaloos en met zoveel gevoel. Dit staat haaks op het primitieve, maar o zo doeltreffende drumwerk van Meg. Met “7581' class='textlink'>Rag and Bone” en “ 7582' class='textlink'>You Don’t Know What Love Is” neemt het duo ietwat gas terug. Maar 7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>7577' class='textlink'>Icky Thump is voornamelijk knallen en het resultaat is weergaloos goed.

73' class='textlink'>Kings Of Leon "Because Of The Times"
(Sony / BMG)
 Jonge gasten worden natuurlijk ook ouder. Maar de onstuimigheid blijft. Gelukkig! De progressie in het songschrijven is bij de Kings iedere keer weer een flinke stap vooruit. Dit lijkt wel inherent aan het vele toeren en alles wat ze in hun jonge leven mee maken. Inmiddels zien ze er ook wat gestijlder uit dan ten tijde van hun eerste EP, maar de muziek is nog steeds goud en goud eerlijk. Southern rock riffs á la de Skynyrd, Delta blues en garage rock vormen nog steeds de belangrijkste ingrediënten voor “Because Of The Times”. En concessies worden niet gedaan, getuige het lekker uit de bocht vliegen in “7584' class='textlink'>Charmer”. Het is alleen dat de liedjes steeds en steeds beter en volwassener worden. Met ieder album is de groei te horen. De prachtige stem van 7585' class='textlink'>Caleb lijkt ook met ieder album doorleefder te worden wat de teksten over slechte vrouwen alleen maar nog geloofwaardiger doen overkomen. Wat een parel is dit.

7586' class='textlink'>7586' class='textlink'>Josiah "7589' class='textlink'>No Time"
(Elecktrohash / Sonic Rendezvous)
 Ik heb het al eens eerder gemeld, 7588' class='textlink'>Elektrohash, het label van grossiert in buitengewoon sterke stonerrock. 7589' class='textlink'>No Time van 7586' class='textlink'>7586' class='textlink'>Josiah voldoet wederom aan de verwachting die het label schept. Vanaf de eerste tonen van “7590' class='textlink'>Looking At The Mountain” is het genieten van deze Engelse band die alles wat klassieke rock heet, uitademt. Jaren 70 hardrock, NWOBHM (“Time To Kill”) en bluesrock (titeltrack!!). Prima vocalen, heerlijk smerige sound en songs die lopen als een dieseltrein. Referenties van na de jaren 70? De eerste Masters Of Reality. En verder klinken ze in “7591' class='textlink'>Harvest Of Lies” bijvoorbeeld als de bastaard zonen van Black Sabbath. Donker, zeer onheilspellend en slepend. Als ze dat niet doen is het een ode aan de groove. Kortom, alles wat lekker is aan rock.

7592' class='textlink'>Harmful "7"
(Kool Arrow)
 Laatste nieuws is dat 7594' class='textlink'>Billy Gould (ex Faith No More) deze Duitsers niet alleen op zijn label Kool Arrow heeft uitgebracht, maar live als tweede gitarist mee gaat spelen (wooww!!). 7 is daarnaast geproduceerd door 7596' class='textlink'>Flamming Rasmussen (Metallica). Dan moet het wel heel wat zijn deze band. En dat is het ook. Zal ik eens een boute uitspraak doen? 7 is de plaat die Queens Of The StoneAge had moeten maken. 7 is hun zevende album en de band is een instituut in Duitsland. Tours met Slayer, Clutch, Iggy Pop, Alter Bridge, Unida, e.v.a. grote namen hebben ze al achter zich liggen. Het wordt tijd dat heel de wereld aan hun voeten gaan liggen, want mijn God wat een uitstekende songs levert deze band af. Aren Emirze heeft een relaxte stem die makkelijk over de QOTSA achtige laidback riffs heen gaat. Het album rockt als een tiet, klinkt vet, maar ademt ook één en al rust uit en is transparant. Hetzelfde eigenlijk wat Brant Bjork met zijn eerdere albums voor elkaar kreeg en meester Josh Homme. 7592' class='textlink'>Harmful verdient alle aandacht buiten Duitsland.

Megadeth "United Abominations"
(Roadrunner / CNR entertainment)
 Sleepwalker opent deze nieuwe Megadeth zeer sterk. Een intelligente, strakke en redelijk snelle song met veel verschillende stukken. Het daarop volgende Washington Is Next doet wel heel erg aan Iron Maiden denken. Let op het gitaarwerk (als twee druppels water). Beetje vreemd eigenlijk voor een artiest als Dave Mustain om zo schaamteloos te jatten. Verder is het veel standaard Megadeth werk wat we horen. Strakke songs, goed gitaarspel, maar nergens blinken de composities uit. Begrijp me niet verkeerd, Megadeth fans kunnen deze schijf blind aanschaffen, maar ik mis een paar echte uitschieters.